zondag 31 juli 2022

Bezoekje aan Bronnen en Bronbos (Eys, Limburg)

Vandaag bezoeken we het gebied Bronnen en Bronbos in Eys. Hier zijn we al twee keer eerder geweest na de ontdekking van het Bleek Blauwtje op Vranks. Mensen in het veld spraken over dit gebied, en dat heeft mij nieuwschierig gemaakt.

We beginnen voor aan in het gebied, waar meteen al de eerste keizersmantels rond vliegen. keizermantels lijken het erg goed te doen in het gebied, we tellen er maar liefst zeven! 

Een stukje verder op treffen we een gehakkelde Aurelia aan om de stam van een boom. Terwijl ik deze sta te fotograferen, valt mijn oog op een andere boomstam. Hier zit het Klein Vliegend hert op, wat een goed begin van de dag!

Na het fotograferen van het Klein Vliegend Hert, kijk ik weer goed om me heen, met name op het Koninginnen kruid wat altijd erg in trek is bij verschillende soorten vlinders. Dan valt mijn oog op een klein vlindertje wat gaat zitten op Akkerdistel. Het is een Sleedoornpage! Wat een prachtig vlindertje, en wat een gave kleuren. 

Terwijl ik deze prachtige vlinder sta te fotograferen, zie ik nog een fotograaf rond lopen op zoek naar vlinders. Ik hint hem op mijn vondst en samen fotograferen we er stevig op los.

na een poosje ga ik nog op zoek naar andere vlinders en tref ik nog een Boomblauwtje aan, een gehakkelde Aurelia en een Atalanta. Met mijn hoofd blijf ik bij de Sleedoornpage, ik wil een perfecte foto hebben, en ga terug op zoek naar hem. Dan kom ik er achter dat er twee maar liefst zitten.

Ik fotografeer nog even door voordat we besluiten dat we het voor gezien houden vandaag.Het is mooi geweest voor vandaag, en we besluiten richting huis te keren.

Wat een prachtige vlinder, en voor mij persoonlijk een nieuw soort! Ik ben reuze benieuwt wat het gebied nog meer verborgen houd. Voor ons is dit zeker niet de laatste keer, we zullen hier nog vaak terug komen.

zaterdag 23 juli 2022

Bleek blauwtje op Vranks (Heerlen, Limburg)

Dinsdag was ik al even kort in de ochtend naar Vrank geweest, maar met 39 graden niet super lang gebleven. Vandaag keer ik terug met een aangename temperatuur, en meer tijd in mijn handen om rustig te fotograferen. Ik was er al achter gekomen dat vele vlinders graag op Wilde marjolein zaten, dus starten dan ook vandaag weer bij het zelfde veldje als gisteren. 

Ik liep van het ene bosje Wilde Marjolein, naar het andere om zo een goed beeld te krijgen wat er op zat. De dag begon met het meest gebruikelijke, enkele Bruine Zandoogjes, oranje zandoogjes en hier en daar vlogen er wat blauwtjes op. Ik  wilde de blauwtjes goed in beeld krijgen, dus besluit er rustig bij te gaan zitten. Niet veel later vliegt er een iets groter blauwtje rond, en gaat vervolgens met open vleugels zitten op de bloemen. Ik had meteen door dat dit niet een aller daags blauwtje was, wat je hier normaal gesproken zit. Toch kwam hij me wel weer bekent voor.. is dit een Bleek Blauwtje? Ik wacht geduldig tot ik een blik onder de vleugels kan werpen.

Het blijk inderdaad om het Bleek Blauwtje te gaan, een soort die ik in de Virion, België al tal van keren voor me lens had gehad. Ik besluit hem op waarnemingen te zetten, en wat daar op volgde, had ik nooit verwacht! Die zelfde avond waren er ineens 10 waarnemingen van het Bleek Blauwtje, ik dacht nog bij me zelf, dat is ook stom toeval. Maar stom toeval was het niet echt, het waren allemaal waarnemingen gedaan op vrank in heerlen.

de dag er na besluit ik terug te keren, immers ligt het gebied Vrank voor mij net achter de flat waar ik woon. Het werd me dan ook al snel duidelijk dat mijn waarneming heel wat te weeg had gebracht. Het veld zat bommetje vol met waarnemers en fotografen, en er was net een hele grote groep weg. Ik heb het zo eens in de gaten gehouden op waarnemingen.nl maar het zijn er ruim honderd geweest die er op af gekomen zijn!

De dagen er na was het gebied alles en behalve nog mijn plekje om tot rust te komen, en moest ik het veld delen met andere. Foto's nemen kwam er niet meer van, maar het was ook wel weer gezellig om mensen te ontmoeten met de zelfde passie. Er werd zelfs nog een bleek blauwtje waargenomen, en ook nog staartblauwtje en een klaverblauwtje dood. Dus die zit er kennelijk ook soms! het staartblauwtje verwonderden mij niet, ik wist dat ze in de omgeving zaten. Maar al bij al wel leuk dat andere ze al snel gevonden hadden. Ik ben zo benieuwt wat dit gebied me nog meer ga brengen de komende jaren, in het voorjaar had ik ook al de Grote Vos en een Rouwmantel.

Staartblauwtje (Vranks, Heerlen)

 Eentje uit het foto archief 2022, Een Staartblauwtje gefotografeerd op Vranks, Heerlen.





dinsdag 19 juli 2022

Zilverenmaan (Schlangenberg, Duitsland)

 Eentje uit het foto archief 2023, Een Zilverenmaan gefotografeerd op de Schlangenberg, Duitsland).



zondag 22 mei 2022

Nog een bezoekje Schlangenberg (Duitsland)

Vandaag zouden we terug keren naar de Schlangenberg in Duitsland omdat het de week er voor zo goed was. Met een 20 tot 25 graden zou het weer perfect zijn om er rond te lopen. Eenmaal aangekomen voelde de zon toch veel feller dan gehoopt, maar ondanks dat stapte we volle moet het gebied in. Op zoek naar de zelfde vlinders als vorige week.

We starten bij het eerst veldje waarbij ons meteen al op viel dat het een stuk rustiger leek als de week er voor. Waar de vele Kalkgraslanddikkopjes zaten, vloog nu zo hier en dan een blauwtje, en we zagen een parelmoervlinder voorbij komen, die ons door het zonnetje te snel af was. Even maakte ik me zorgen of de Juni dip actief geworden was, en liepen we vanaf hier al snel verder het gebied in. Ook op de heuvelrug waar we de vorige keer de Zilvere maan zagen, vloog nu letterlijk niks. Het loonde dan ook niet om hier naar boven te gaan, om hier een kijkje te nemen of ze wellicht daar zaten. Dan valt ons oog op het veld aan de overkant, waar vlinders actief leken.

Hier vloog vorige week niks, maar nu degelijk wel, en zelfs nieuwe soorten. Al snel viel ons oog op de rode vuurvlinder, ik was al vergeten dat deze ook in dit gebied voor kwam, net zoals de bruine vuurvlinder. Die wel overigs kort daarna ook zagen! Dat blijven een van mijn favorieten onder de vlinders. Hun prachtige rode kleur zoals o.a. de morgenrood etc, vallen enorm op. Ze waren super vers, duidelijk deze week pas uitgekomen.

Op de pad komen we weer een bekende tegen van vorige week. De kleine parelmoervlinder, maar dit keer was ze sterk afgevlogen. Dan komen we langs de berg af, waar eigenlijk weer niks te zien is. We besluiten op het bankje te gaan zitten onder de boom, en dan zien we op de pad een explosief aantal blauwtjes te zitten en kleine vossen.

Je moest soms ook goed kijken hoeveel er nou precies zaten, want de vliegen aardig weg tegen de kleur van het pad. Maar als er iemand voorbij kwam, leek het wel een vlindertuin, en vloog alles in grote getallen op. Een prachtig zicht, en wij zaten eerste rang!

Er zaten Iracusblauwtjes, Buine Dikopje, Bruine Blauwtjes, grote kans ook wel wat Klaverblauwtjes, maar daar heb ik wat minder opgelet met het blote oog. Maar met zekerheid ook weer dwergblauwtjes! En vooral die zaten er best veel, en vers! Daarnaast dus ook vele kleine vossen en nog een Distelvlinder, voor mij ook weer de eerste van dit jaar. Al bij zal een mooi schouwspel!

Ook achter de boom kan je ook vlinders spotten via de wandelpaden. Deze liep ik dan ook regelmatig op en neer om te zien wat er vloog. Hier staat ook het Zinkviooltje volop in bloei, eentje die je niet mag missen als je dit gebied bezoekt. Dan zie ik een verse kleine parelmoervlinder vliegen. Hij is druk, dus probeer ik hem vooral tijdens zijn vlucht te fotograferen. En zo fotografeer ik ook de Zilvere maan, die vooral nu hier actief lijkt. Ik zie hooi beestjes, en er komt zo nu en dan een bos witje voorbij. Ook het Aardbeivlindertje laat zich hier zien, die had ik vorige week niet!

En dan valt mijn oog op iets wat ik niet kende, iets wat ik nog nooit eerder had waargenomen! Een dikkopje met wel hele aparte vlekken. Het vlindertje was extreem afgevlogen, maar deze mocht ik niet missen! Gelukkig ging het zitten aan de pad, en kreeg ik mijn kans. Het lijkt om een Aardbeivlinder te gaan, maar dan in een afwijkende vorm (info) Wat een gave waarneming! Maar niet mijn eerste waarneming hier met afwijkende vlekken, mijn eerste was een Koevinkje, ook in dit gebied! Jammer dat het zo afgevlogen was, maar nog steeds erg gaaf!

Hierna besluiten we terug te lopen richting de auto, naar het veldje met de vuurvlinder soorten, en zo nog even het eerste veldje. Onderweg zie ik een Oranjetipje vliegen, grote kans de laatste van dit jaar! Dan valt mijn oog op een nachtvlinder die op het eerste oog op een Spaanse vlag leek. Ik ga deze van wat dichter bij bekijken, het bleek te gaan om de weegbreebeer! Een nieuwe voor mij, ik vind die gekleurde beren altijd erg mooi! En zo fotograferen we hier nog even de vuurvlinders voor we verder lopen.

Aan de overkant van het veldje, besluiten we boven op de berg te gaan kijken. Hier was het vooral droog, maar er vloog wel hier en daar wat op. Maar vooral de groentjes lijken hier graag te zitten, en hier zagen we vorige week nog tegen de helling vele parelmoervlinders zitten. Het was nog steeds snik heet, en we werden al best moe, dus besluiten we terug te lopen naar het laatste veldje. Hier leek het niet veel veranderd te zijn, en de hitte ging nu wel parten spelen. Ik was best moe, en besluit het hier dan ook voor gezien te houden, het was weer een prachtige dag! Vandaag zagen we dan ook weer veel. 2x Citroenvlinder, 1x Oranjetipje, 3x Rode Vuurvlinder, 1x Bruine Vuurvlinder, 2x groentje, 1x Aardbeivlinder, 2x Iracrusblauwtje, 10 Dwergblauwtjes, 10 Bruinblauwtje, 1x Bruindikkopje, 1x Distelvlinder, 2x Kleine Parelmoer, 10x kleine vossen, 10x Hooibeestjes, 5x Zilvere Maan, 3x Boswitje. En dat zijn echt nog voorzichtige in schattingen als we spreken over de 10x en of 5x. Ik weet eigenlijk zeker dat het er veel meer waren dan dat, maar ik heb me niet echt bezig gehouden met het tellen. Toch eens doen de volgende keer.. en natuurlijk 1x afwijkende!

zondag 15 mei 2022

Koning winter Schlangenberg (Duitsland)

Vandaag gaan we richting de Schlangenberg, het eerste bezoekje van dit jaar. Het is wel wat aan de warme kant met 28 graden, maar dat houd ons niet tegen. Er komen immers nog zat vervolg bezoekjes, we zijn vooral benieuwt wat er te zien is in het gebied.

In de middag komen we aan, en starten dan ook meteen bij het eerste veld. Als we alleen nog maar over het veld kijken, zien we van alles al op vliegen. Het zijn vooral blauwtjes, maar het was een goed teken! Het eerste vlindertje wat we spotten betreft een Groentje, ze was druk bezig met haar eitjes af aan het zetten. We proberen haar goed te fotograferen, maar het gewas hier nog te laag voor mooie foto's. Ik zelf hou van rustige foto's, en niet te veel rommel op de achtergrond. Toch siert het soms door hun leefgebied!

Na het groentje zien we vooral veel hooibeestjes vliegen. Niet verrassend in dit gebied, later zal hier ook het tweekleurig Hooibeestje te vinden zijn.

We kijken rustig verder en zien vooral veel Icarusblauwtjes voorbij komen, en zo nu en dan een Bruinblauwtje. Dan zien we iets vliegen wat lijkt op een Aardbeivlinder, maar we verliezen steeds de vlinders uit het oog door hun kleur in vlucht. Nar een tijde komen we er achter dat het gaat om het Kalklandgrasdikkopje! Het aardbeivlindertje is goed te herkennen aan zijn kies vormige vlekjes op de achtervleugel, en die ontbreken bij deze soort.

De vlinders zijn extreem druk, en dus besluiten we verder het gebied in te gaan, en het veld te verlaten. Nog voor ik het veld uit ben zie ik wat wits vliegen, het blijkt een vrouwtje Oranjetipje te zijn. Duidelijk zichtbaar als ik later de foto's nog eens goed bekijk.

En dan schrik ik van iets geels in me ooghoek, het bleek een Citroenvlinder maar ik dacht even dat ik te maken had met een Koninginnepage. Het was een vrij groot exemplaar, en ik zag hem natuurlijk in me ooghoek. Dat maakt de waarneming trouwens niet minder leuk, ik blijf de Citroenvlinders erg mooi vinden, en kijk er elk voorjaar dan ook weer naar uit ze weer te zien.

Nog wat verder treffen we een Parelmoervlinder aan op de pad, het blijkt te gaan om een Kleine Parelmoervlinder! We probeerde deze te fotograferen, maar deze liet zich niet goed benaderen. en dus lopen we rustig verder over het pas richting de bom waar je heerlijk kan zitten in de schaduw. Onderweg komen we ook nog een Bont Zandoogje tegen, en zo groei ons lijstje door.

Als we eenmaal ons bankje hebben gevonden, zien we voor ons neus ook nog wat boswitjes voor bij vliegen, en wat bruineblauwtjes. Ook kan je hier vogels spotten, en zo zien we ook weer net zoals vorig jaar de Grauwe Klauwier. Na een langere pauze lopen we terug naar het eerste veldje. De zon is even weg gekropen, en zie je de vlinders tot wat meer rust komen. Dan valt mijn oog op een pijlstaartvlinder uit de nachtvlinders! Een Klein Avondrood rust in het veld tot de schermer in valt. wat een gave waarneming!

Betreft soorten vallen we vandaag wel met ons neus in de boter kan ik zeggen. Na wat foto's van deze vlinder, lopen we verder richting het eerste veldje. daar zien we nog een boswitje vliegen en nog een mannetje van het Oranjetipje!

Niet lang daarna valt mijn oog op een oranje vlinder, het bleek te gaan om de Zilveremaan die aan het genieten was van Engels Gras. Na wat beter te kijken komen we er achter dat er meerdere zaten tegen de heuvelrug aan. Maar zoals bekent, zijn parelmoervlinders vaak druk, helemaal als we veel zon staat. Dus geef ik het hier nog redelijk snel op.

Terug naar het eerste veldje, om daarna het gebied te verlaten. Hier treffen we nog meer Klalkgraslanddikkopjes aan, en nog wat Bruine Dikkopjes. Ook vele blauwtjes, en grote kans vliegt hier het Klaverblauwtje ook rond, maar  persoonlijk was ik te druk met het Klalkgraslanddikkopje. Na wat foto's is het tijd om te gaan, en vooral te genieten van de airco in de auto.. ahhh heerlijk!

En dan nu een wilde schatting van wat we vandaag zagen in aantallen. 30 Icarusblauwtje, 10 Bruinblauwtje, 30 Hooibeestje, 3 groentje, 25 Kalkgraslanddikkopje, 20 Bruindikkopje, 2 Citroenvlinder, 2 Oranjetipje, 10 Boswitje, 1 Kleine parelmoervlinder, 10 Zilvere Maan, 1 Bont Zandoogje, 1 Klein Avondrood. Let op! Dit is echt een ruige schatting, maar zoals je ziet zeer de moeite waard!

zondag 8 mei 2022

Duivelse Grotten (Maastricht, Limburg)

Nu het vlinderseizoen weer goed op gang gekomen is, word het tijd om weer eens een paar bezoekjes te brengen aan de Duivelse grotten op de Sint Pietersberg in Maastricht. En zo vertrekken we in de vroege middag naar ons vertrouwde plekje bij de Duivelse grotten. Ondanks het warme weer, liet de zon het nog best flink af weten. dat word dus extra op letten als de zon even schijnt wat er gaat op vliegen, maar zo kent het ook weer voordelen. Vlinders zijn als de zon niet schijnt vaak een stuk rustiger, dus met een beetje geluk, moeten er wel mooie foto momenten voorbij komen vandaag.

En zo starten wij de dag bij het eerste vijvertje pal naast de Duivelse Grot. Vlinders waren er niet te zien, dus zijn we druk in de weer met de kikkervisjes en slakken in het poeltje. Ook mijn dochter was er bij, dus een goed moment om haar te vertellen over kikkervisjes. Ik fotografeer hier vooral wat juffers en bloemen voordat we besluiten verder te lopen het gebied in. de zon had zich nog niet laten zien, en dus was het vooral geduld hebben.

Na een klein stukje lopen, laat de zon zich kort zien. Ik kijk om me heen om te zien wat er allemaal op vliegt, en daarbij valt al snel mijn oog op een drukke gele vlinder in vlucht. Tijdens zijn vlucht probeer ik hem vast te leggen om mijn vermoedens vast te stellen. het blijkt idd te gaan op wat ik al vermoeden, de gele luzerne vlinder! Dat is een goed begin van de dag, en als klap op de vuurpijl, gaat er ook nog op dat zelfde moment pal voor onze voeten een bruin dikkopje zitten. Vooral het Bruindikkopje is in Nederland een zeldzaam soort, dus een leuke waarneming!

Zo snel als de zon kwam, vertrok deze ook weer. Dit leverde nog wel een Klaverblauwtje op wat gelijk in rust ging zitten op wat gras. Een mooi moment om verder te lopen naar het achterste veld, waar we vooral de Veldparelmoer zouden moeten aan treffen.

Achter aangekomen bij het veld begint de zon weer volop te schijnen, en dan zien we ook al snel de eerste veldparelmoervlinders vliegen. Echter deze fotograferen viel nog niet mee, ze waren extreem druk, en het waren er maar drie die we uiteindelijk zagen. Tot er een moment kwam waarbij de zon achter de wolken weg trok, en er zelfs een zeer klein regenbuitje neer kwam.

Ik had op dat zelfde moment een Parelmoervlinder in me vizier, die dan ook meteen besloot in rust te gaan pp een grote gele bloem. Wat een geluk, en die paar druppels gaven eerder verkoeling dan een nat pak. Dank zij die regen kreeg ik meer dan tijd genoeg om deze prachtige vlinder goed vast te leggen, en dat is dan ook goed gelukt met ik zeggen.

Super  veel vlinders zag ik vandaag niet, maar als we kijken naar de soorten die ik vandaag zag, was het toch een aardig lijstje! Nog even volg ik de Veldparelmoervlinder, die na de zon rustig verder vloog. Ook hier in het veld tref ik een paar Klaverblauwtjes aan, maar het zijn er niet super veel.

Regelmatig laste ik een pauze in, en dat doe ik nu ook weer even. Tevreden kijk ik mijn foto's terug met het momentje van de veldparelmoervlinder. Ondertussen zie ik andere achter de vlinders aan gaan, zij hebben het momenten met de regen allemaal gemist.

Ik besluit nog even terug te gaan, en pak nog een paar leuke foto's mee van het Klaverblauwtje en wat veldparelmoervlinders. Ik fotografeer ze even open op bloemen, en of tijdens hun vlucht tot ik in de verte de Koninginnepage zie vliegen over het veld. Dat is natuurlijk een waarneming, een waar iedereen ook altijd naar op zoek is.

Wederom kreeg ik het geluk dat de zon half achter de wolk zat, waardoor de vlinder wat rustiger werd. Op een perfecte locatie zat ze niet, maar dan nog is het altijd weer leuk om deze op de foto vast te leggen! Mijn dag kon niet meer stuk, wat een leuk soortenlijstje. Na de Koninginnepage hou ik het voor gezien, en loop ik terug naar Ronald om zo langzaam
richting huis te gaan.

En zo nog voor we het gebied uit lopen, kom ik nog een laatste soort tegen, een Argusvlinder! Die had ik al lang niet meer gezien in nederland. Ook niet zo raar, deze vlinder komt helaas steeds minder vaak voor in ons land, en dat terwijl er vroeger er een hoop zaten. En zo hadden we een mooie dag met nog best veel vlinder soorten! Vandaag zag ik 3 Veldparelmoervlinders, 1 Gele Luzernevlinder, 1 Argusvlinder, 1 Bruin Dikkopje, 2 Klaverblauwtjes en 1 Koninginnenpage. Een mooie dag, met wel hele mooie foto's van de Veldparelmoervlinder!

Staartblauwtje (litscherveld, Heerlen)

 Staartblauwtje (of Zuidelijk Staartblauwtje) er zijn twijfels over (ook bij de Vlinderstichting). 



maandag 18 april 2022

Perlenbachtal (Duitsland)

Vandaag vertrekken we op tijd richting Duitsland, om te kijken hoe de Eifel er bij staat. Het is ons bekent dat in het vroege voorjaar het gebied de Perlenbachtal bekent staat aan zijn vele wilde Narcissen, en dat heeft ons wel nieuwsgierig gemaakt. Natuurlijk begon de dag weer met het bekende fustratie puntje dat google ons graag het gebied rond stuurt, maar niet echt weet hoe hij ons naar de juiste plek stuurt. Dus belanden we al snel op ons meest favo plekje in het perlenbachtal de Wüstebach. Maar zoals verwacht was het hier een kale bedoeling, al kon je hier al wel de eerste Narcissen zien.

Na wat geduldig kijken op de kaart, komen we al een beetje de juiste richting in waar we moeten zijn. Op een punt zetten we dan ook google uit, en ga ik uit op mijn eigen gevoel af. Ik probeerde met wat herkenningspunten die ik voor mezelf vorig jaar maakte het gebied terug te vinden, en met succes! We reden zonder google in een keer naar het gebied toe, die echt lastiger te vinden is dan je denkt!

Nog voor dat we google uit zetten, waren we al enkele bordjes tegen gekomen met Narcissen P. Er waren dus verschillende plekken waar je kon parkeren en het gebied in kon. We kwamen er dan ook al snel achter dat het een grote trek pleister is in het voorjaar! Een top drukte van mensen die de duizenden narcissen willen zien in een prachtig gebied. En zo ook op ons plekje waar we normaal onze dag start.

Vandaag beginnen we zoals gewoonlijk onze route, en komen al snel wat leuke bloemen tegen. Vooral het groot Hoefblad trok onze aandacht op een boomstronk met wat mos. Wat een aparte bloem! We nemen dan ook onze tijd om deze op de foto te zetten en te filmen.

Vandaag zoek ik naar vlinders, maar nog meer naar landschappen, bloemen en niet te vergeten de Narcissen natuurlijk! Het duurt dan ook niet lang of we zagen de eerste velden vol met deze prachtige lente bloemen. Er besluiten vandaag dan ook iets verder te lopen het dal in, en ons te laten verrassen door al het moois wat dit natuur gebied ons te bieden heeft. En zo zien we de mooiste landschappen, beekjes en stromingen en natuurlijk de vele Narcissen, die er prachtig bij stonden.

We namen onze tijd, en liepen rustig kilometers door het gebied, en namen hier en daar wat foto's van alles wat op onze pad af kwam. En zo ruste we ook regelmatig uit op een bankje, om nog meer te genieten.

Na een stevige wandeling, komen we weer langzaam terug waar we begonnen waren. En zo liepen we uit op een Beverdam en bomen met flinke Bever sporen! Ik heb nog nooit zo iets gezien, en sta het dan ook flink te bewonderen. Het gebied blijft ons verwonderen, zo mooi! Na een langere pauze lopen we terug richting de auto, waar we eerst een flinke klim maken. Onderweg vinden we nog een paas eitje op een paal, en die lag er pas net, want hij was niet gesmolten. Hoe toepasselijk is dat op tweede paasdag! wat een prachtige dag voor onze herinneringen!

zaterdag 2 april 2022

Koning winter is terug (Vijlenerbos, Limburg)

Waar het in andere delen van het land geen sneeuw meer zou vallen, zou er in Limburg nog wel sneeuw op het programma staan. En zo ontwaken we bij een prachtig wit landschap in Heerlen. Vandaag vertrekken we daarom ook in alle vroegte richting Epe, naar het Vijlenerbos. Vanaf hier willen we het mooie heuvel landschap op de foto gaan zetten, die bedekt ligt in een witte deken van sneeuw.

Dus rijden we vanaf Heerlen richting Epe, en komen onderweg al prachtige plaatjes tegen. Het viel wel meteen al op dat sommige delen net wat witter waren als andere delen, en dat ging soms maar om een 10 meter stukje bos. Onderweg waren we zeer onder de indruk, en hadden er dan ook geen spijt van zo vroeg te vertrekken voor deze wel heel bijzondere kans in de Lente.

Gisteren was het al genieten van de sneeuw, maar dat ik vandaag een nieuwe herkansing zou krijgen, had ik niet echt verwacht! Dit was dus extra genieten.

Onderweg kwamen we al de mooiste plaatjes tegen, maar toen we eenmaal het Vijlenerbos in reden, vielen onze monden open van verbazing. Hier lag echt heel veel meer sneeuw, en dan bedoel ik ook echt veel meer! We zijn daarom dan ook hier even gestopt om ook het bos gebied in te lopen. Vooral voor mijn dochter kon het feest niet op! Dikke sneeuwpret, en kon dus ook niet wachten om te mogen uit stappen!

Hier zijn we dan ook even te voet verder gegaan, even het bos in. Om hier te genieten van dikke laag sneeuw op de bomen en planten. Het was een waar genot om zoveel sneeuw te zien en te fotograferen. We nemen dan ook rustig onze tijd, terwijl Deveny de grootste pret had. Van haar mocht de pret dan ook nog lang door gaan, en bleef het liefste in het bos tot het laatste sneeuw gesmoten was!

Na een wandeling door het bos in, en vele foto's later besluiten we door te gaan de berg op. Om hier te genieten van het prachtige uitzicht over de heuvels van Limburg. Wat een uitzicht hadden wij! Limburg blijft je verbazen als we kijken naar de natuur die het te bieden heeft!

Na een poosje op de heuvel gestaan te hebben, en volop foto's te hebben geschoten, besluiten we iets later Deveny te roepen om verder onze reis voort te zetten. We besluiten om onderaan de heuvel nog eens te stoppen, bij de ijscoboer van Epe. Hier schieten we nog een paar mooie foto's van wilgen,en wat bloemen in de sneeuw zoals Narcissen. Maar de kou ging ons letterlijk in de kleren zitten, en het was inmiddels ook al weer een uur of half elf. Tijd om de dag af te sluiten en lekker in de auto te kruipen met de verwarming op hoog! 

Heerlijk.. en zo kijken we ook terug naar deze verrassende dag, waarbij er uiteindelijk een dikke laag sneeuw op ons lag te wachten! En zo hebben we dat ook weer eens gezien en mogen mee maken in Limburg. Natuur hoeft lang niet alleen uit vlinders te bestaan, er zijn tal van mooie dingen te zien en te ontdekken in de natuur. En dan... NEEE! via mijn touch screen heb ik mijn camera blijkbaar op de laagste kwaliteit gezet die maar mogelijk is! Auw, dat is een harde les om je settings te locken nadat je ze gecontroleerd heb! Alle foto's hebben een kwaliteit als of ze uit een telefoon komen. Maar ondanks dat, hebben we een prachtige dag gehad, en onze kansen komen wel weer! Ze zijn in ieder geval goed genoeg voor een blog, en we hebben een filmpje!

Filmpje van winter in Limburg

zaterdag 26 maart 2022

Wat gebeurt hier.. (Heerlen, Vranks)

De afgelopen week, was natuurlijk al een geweldige week met verrassend veel vlinders in Dongen. De lente starten op 22 Maart met 20 graden, en ook de dagen er na waren zeer aangenaam. Ik heb die week dan ook al best veel vlinders gezien, en ook al aardig wat leuke soorten. Zo zag ik afgelopen dinsdag alleen al 17 dagpauwogen en 20 Citroenvlinders! Ook in de dagen er na kwamen er leuke soorten bij zoals het Boomblauwtje, Koolwitjes,  Het Bonte zandoogje en de Gehakkelde Aurelia. Na een lange winter, kan ik eindelijk weer mijn hart op halen met mijn passie voor  vlinders en fotografie.

Vandaag ben ik in Limburg, in het plaatsje Heerlen en ga ik het gebied de Vrank verkennen. Ik besluit vanaf de zeswegen te lopen richting het spoor. Hier ligt een lange strook van bos met open veldjes op een heuvel gebied. Het is geen groot natuur gebied, maar voor vlinders zeker wel interessant.

Het gebied start wanneer ik de eerste heuvel op loop, dwars door een smalle strook bos. Al snel valt mijn oog hier op enkele mooie bloemen, waaronder het Maarts viooltje die er bijzonder fraai bij staat. En zeer belangrijk voor de Sleedoornpage, een sleedoorn in bloei. De vlinders laten het nog wat afweten, en dus vervolg ik mijn weg verder naar boven. Boven op de heuvel, valt mijn oog op een boom met prachtige witte bloemen van de Zoete kers. Hier vind ik dan ook de eerste Dagpauwogen op bloemen, maar ook op de grond in de zon. Na wat foto's besluit ik verder het gebied in te lopen, om zo het gebied verder te verkennen. Ik zal hier mijn tijd in de toekomst vaker gaan door brengen, dus ben ik zeer benieuwt.

Na een poosje gaat de heuvel bergafwaarts en loop ik richting een autoweg. Hier steek ik over, om vervolgens een nieuw bos gebied in te lopen. Hier kom ik mijn eerste Citroenvlinder tegen, en een Klein Koolwitje. Halve wegen loop ik een heuvel op, en daar vind ik nog wat Dagpauwogen op het zand die aan het opwarmen zijn in de zon. Maar daar blijft het ook wel bij, dus keer ik terug om mijn weg beneden te vervolgen.

Eenmaal beneden loop ik de pad uit, en valt mijn oog op een donker oranje vlinder, die wat groter lijkt dan gemiddeld. Ik wist meteen dat ik alle ogen gericht moest houden op deze vlinder, en hopen dat deze even de tijd nam te gaan zitten. Al snel daalde de vlinder, en kon ik een kijkje gaan nemen om welke vlinder het ging. Het bleek te gaan om de Grote Vos! Over een leuke waarneming gesproken, een nieuw soort voor mij persoonlijk! De vlinder was druk in de weer, en ook snel. Hij vloog grote afstanden, en zo ook hoger de bomen in. Na een poosje besluit ik het dan ook te laten voor wat het is, ik had immers de Grote Vos op de foto, en mijn dag kon al vast niet meer stuk!

Ik ga de hoek om, om te kijken hoe ver het gebied hier nog door gaat. Hier kom ik nog een Dagpauwoog tegen, en vliegt er een Citroenvlinder voorbij. Het pad gaat hier nog door, waarbij je weer een weg oversteek krijgt. Toch besluit ik het hier voor gezien te houden, en keer ik terug om. Op mijn terug weg komt de Grote Vos weer voorbij gevlogen, maar hij gaat weinig zitten. Ik besluit daarop de andere kant van de bomen te gaan verkennen. Hier ligt een enorm groot open veld, en kijk ik uit op bomen met grote bollen maretak er in. Het blijft een bijzonder mooi gezicht! Ook hier vind ik een enkele Dagpauwogen op witte bloemen, maar het veld staat er natuurlijk nog wat kaaltjes bij. Dus vervolg ik mijn pad al snel verder.

Ik steek de weg terug over, en loop de heuvel terug op naar het eerste veld. Het veld waar de Dagpauwogen op de Zoete Kers zaten. Hier valt mijn oog op een Bont Zandoogje, en ga ik met mijn camera in de aanslag er achter aan de hoek om. Maar mijn aandacht verlaat het vlindertje snel, als ik wat zwarts voorbij zie vliegen met en witte rand. Ik kijk al bedenkend op, en vraag mezelf af wat ik hier zie vliegen op een inmiddels wat grotere afstand. Is dat nou een IJsvogelvlinder.. Nee, dat is echt onmogelijk! Maar wat is het dan..

De vlinder keert terug, en komt steeds dichter bij, waarbij mijn ogen groter worden van verbazing. Is dat de Rouwmantel?! Ik krijg kippenvel van top tot teen als hij steeds dichter bij komt. Het blijkt inderdaad de Rouwmantel! En of dat nog niet genoeg was, ging deze ook nog eens pal voor me neus op de grond zitten, op een meter afstand van mij vandaan! Op dat zelfde moment zie ik ook nog een Oranjetipje de hoek om komen. En ook al is dat altijd weer een prachtige voorjaars waarneming, oog had ik eventjes niet voor deze prachtige vlinder met zijn oranje vleugelpunten, een mannetje.

Ik had al snel in de gaten dat ze graag of hier zat, en anders aan de heuvel kant een stukje naar beneden. Vooral in het begin was dit soms wel wat vermoeiend. Maar na een poosje bleef ze boven, omdat er een Atalanta bij gekomen was. Samen vlogen zij dan ook regelmatig samen weg, om vervolgens weer terug te keren naar het zelfde plekje pal voor mijn neus. De zeer zeldzame Rouwmantel, wat overige een vrouwtje betrof, liet zich dan ook niet verjagen door mij en mijn camera. Al liggend in het gras soms, op 10cm afstand fotografeer en film ik haar in alle hoeken. Of fat nog allemaal nog niet alles was, vliegt er later ook nog een Koninginnepage voorbij! Ik heb nog nooit zon explosieve lente aan vlinders meegemaakt! Het lijstje van vandaag liegt er dan ook niet om, en zo zag ik 13 dagpauwogen, 2 Citroenvlinders, 1 Bont Zandoogje, 1 Atalanta, , 1 Klein Koolwitje, 2 Oranjetipjes, 3 Boomblauwtjes, 1 Koninginnenpage, 1 Gehakkelde Aurelia, 1 Grote Vos en 1 Rouwmantel. Wat een dag! wat overtreft dat nog.. 

Filmpje Rouwmantel

woensdag 25 augustus 2021

Met pa Naar de reghte heide (Giorle, Brabant)

Terwijl mijn dochter deze week druk mee doet aan de zomer spelen, zijn mijn vader en ik er op uit getrokken richting de Regte Heide in Goirle. Ik had er enorm veel zin in, net zoals mijn vader die zijn nieuwe lens wilde uit testen. Het weer was bijzonder lekker, en de heide stond op zijn best in bloei. Ook voor mij was het alweer even geleden dat ik hier was, en er lijkt een derde generatie op gang te zijn gekomen betreft vlinders. 

Eenmaal aangekomen in het eerste veldje, zagen we de eerste vlinders al druk in de weer. Het ging om het hooibeestje, die druk bezig was op verse heide. Niet lang daarna volgde ook een bont zandoogje langs het bos rand, en niet te missen de Atalanta. Vooral de Atalanta zie je vaak in het na jaar, en doet het vooral dan extra goed. De dag startte goed, en het was heerlijk om er weer eens op uit te zijn in de Regte heide. Want ook dichter bij huis, kan het soms erg mooi en leuk zijn om te vlinderen!

Me vader had er zin in, zo veel dat hij zelfde de lange route wilde lopen. Dat was helemaal lang geleden! De laatste keer dat ik die route liep zag je nog het Pimpernelblauwtje op het gentiaan klokje, en de heivlinder op het zand. Helaas behoord dat hier nu tot het verleden, en moet ik het doen met de herinneringen aan toen. Het is zo zonde om te zien dat het niet goed gaat met bepaalde vlinder soorten in ons land.

Heide blauwtjes hebben we niet gezien, maar we hebben daar ook niet heel hard naar gezocht. Ze zullen er wel gezeten hebben, maar wij hebben ze niet zien vliegen op de plekken waar wij liepen. Ons doel was vooral de route lopen, en dus besluiten we niet de extra paden hier links en rechts te betreden.  

Vooral de witjes vielen op, deze waren behoorlijk actief. Vooral dat was prachtig om te zien op de verse dopheide. Ik heb geprobeerd ze op de foto te krijgen, maar dat viel nog niet mee. En dan ziet mijn vader een kleine vlinder, een Eikenpage! Zijn geluk kon niet op, en ik was ook blij deze vlinder weer eens te zien. Ze waren al wel war afgevlogen, zoals toch wel met meer vlinders. Maar dat is dan ook niet raar later in het jaar, nog even en de herfst doet zich weer voor. Volgens mij staat die stiekem toch al wel te trappelen. Zo vind je weer paddenstoelen, en zie je de eerste blaadjes van de bomen neer komen. Dat word dus weer afzien tot aan het voorjaar. We maakte volop foto's, en het duurde niet lang of we kwamen een tweede Eikenpage tegen! Het blijven leuke vlindertjes om waar te nemen.

Een stukje verder komen we ook nog een oranjezandoogje tegen op de heide, en een kleine vuurvlinder. En dan kom je tot de ontdekking dat je iets mist aan je arm, mijn armbandje van Oostenrijk was weg. Ik ben hem nog ter vergeef gaan zoeken, maar helaas niks gevonden. Vanaf hier was ik minder met de vlinders bezig, maar toch nog wel een Klein geaderd Witje gespot op de terug weg en een Citroenvlinder. En ondanks het armbandje, was het toch wel weel geweldig even samen met mijn vader op pad geweest te zijn! Het was ondanks dat een leuke dag weer.

zaterdag 14 augustus 2021

Dagje Virionval (Nismes, België)

Vandaag ga ik met Ronald een dagje naar de Virion in België, een gebied wat bekent staat om zijn vlinders. We staan op tijd op, om zo op tijd te kunnen vertrekken vanuit Limburg richting Nismes.En ook al is het laat in het jaar voor vlinders, toch heb ik hoop dat we nog een paar leuke soorten kunnen spotten.

We starten bij een prachtig uitzicht over de Fondry des chiens. Een uitgesleten rots partij met een flinke hoogte. Normaal gezien zie je op dit veld minder vlinders dan op andere plekken. Maar dit jaar stond het veld er prachtig bij, en totaal niet uit gedroogd. Hier vlogen dan ook talrijk vlinders zoals het dwergblauwtje, wat hier altijd wel te vinden is. Een Paarse Parelmoervlinder, Bleekblauwtjes, Citroenvlinders, Bruine Blauwtjes, hooibeestjes, bruine zandoogjes, Oranje zandoogje en een prachtige Koninginnenpage die zich goed liet bewonderen! Voor Ronald de eerste keer om hem zo dicht bij te zien in close up.

Ik besluit vooral te genieten van het uitzicht, en de vlinders te bewonderen. Ik heb nog een paar andere veldjes die ik wil zien, waar het normaal ook enorm goed is. Dus we gaan al redelijk snel door naar onze volgende stop, een veld aan de overkant van de Fondry des chiens. 

Dat er wat dingetjes veranderd waren sins mijn laatste bezoek, werd mij al snel duidelijk. Zo mochten we ook niet verder rijden naar het andere veld aan de overkant, en moesten we onze auto parkeren nog voor we het veld in gingen. Helaas stond het daar bom vol met auto's, en moesten we nood gedwongen door naar onze volgende bestemming.

We besluiten het later nog eens te proberen, het was ook enorm druk overal. Ik heb het hier overal nog nooit eerder zo druk gezien! Dus we rijden aan op Roche à Lomme, een berg met daarop een kruis. Hier lag voorheen een prachtig veld voor vlinders, maar helaas eenmaal daar aangekomen was het veld volledig begroeit! Ik klim zelf nog even door naar het kruis voor het uitzicht, en om te kijken of de rotsvlinders er nog zaten. Boven op de berg ligt gelukkig nog wel een mooi bloemen veld, en vliegt er het wel volop rond. Enkele citroenvlinders en zo ook de Argusvlinder en of de rotsvlinder. Helaas waren deze vlinders te druk, en lieten zich niet fotograferen. Ik besluit een paar foto's te maken vanaf de berg, om weer een afdaling in te zetten naar Ronald, die iets lager op mij wacht.

Na de klim, rijden we wat door het gebied. Op zoek naar vlinder veldjes en of nieuwe gebieden. Zo komen we uit op La Roche Trouée.Hier hebben we kort gelopen. omdat je hier en daar moest klimmen, en of echt het gebied te voet in moest lopen. Ook hier zaten weer Argusvlinders en of rots.

Hier vlogen ze tegen een schuine kant aan, dus ook lastig te pakken. Maar wel zeker een gebiedje om eens van dichter bij te bekijken een andere keer! Hier ligt ook een mooie rots partij, maar stond een gezin foto's te maken. Dus van die partij heb ik geen mooie foto's kunnen maken.

Het valt ons wel op, of eigenlijk vooral mij. Dat het toch wat laat is voor vlinders. Bepaalde soorten zie je niet meer, en andere zijn behoorlijk aan het uit dunnen. Ik besluit samen met Ronald om terug te rijden richting Fondry des chiens, om te kijken of er al plaats is om te parkeren aan de overkant. Daar aangekomen was er net een plekje vrij, dus parkeren we daar om vervolgens het veld op te lopen. Hier valt het enorm tegen, je ziet werkelijk geen een vlinder vliegen, nog niet eens een bloemen veld. Ik schrik hier van, het veldje waar ooit het tijmblauwtje eens vloog. Was nu vooral alleen maar groen. Dat tijmblauwtje komt hier overigs normaal niet voor, en namen we ooit waar als dwaalgast! Maar vandaag maakte ik hier duidelijk nergens kans op, dus besluiten we terug te rijden naar Fondry des chiens.

Op de Fondry des chiens besluiten we onze dag verder voort te zetten, en hier vooral vlinders te fotograferen. Ik ben dan ook rond geweest, en heb enkele leuke soorten voor de lens gehad. Maar het was ook snikheet op deze berg, niet uit te houden! Maar ondanks de vlinders die zich klaar maken voor het volgend jaar, was het een prachtige dag en hebben we als nog enorm genoten! Incl van een prachtige Levendbarende Hagedis!


vrijdag 6 augustus 2021

Terug naar Silvretta (Silvretta, Oostenrijk)

Onze vakantie is bijna voorbij, en vandaag is het prachtig weer. Het zou vandaag super mooi weer worden, de mooiste dag van de week. Dus besluiten we vandaag terug te gaan naar Silvretta, omdat we dat alle zo mooi vonden.
We starten weer bij Partenen om hier via de Tolweg het gebied in te gaan. Vervolgens starte we onze trip weer naar boven via de 34 haarspeldbochten. Vandaag was alles anders! De lucht was prachtig blauw, en de bergen stonden vol in de zon. Dit gaf weer een totaal ander beeld van de bergen, en het gebied als eerder. Het belooft een prachtige dag te worden! En ik ben benieuwt welke vlinder soorten we vandaag zullen gaan aan treffen.

Onderweg naar boven valt ons al snel op dat de bermen ge maait waren, en dan ook niet veel later zien we het werk verkeer dan ook aan het werk. Dat is niet best voor de vlinders!

Ik hou me hart vast voor bocht nummer 22, waar we eerst juist zoveel vlinders waar hadden genomen. Gelukkig viel de schade mee, al moest ik wel terug naar boven lopen. Hier boven hadden ze niet alles ge maait. En ook al zat er minder, er vloog gelukkig nog wel wat rond aan vlinders.

Boven aan de weg zag ik weer de eerste rode vlinders open zitten op een bloem. Dit was niet te missen, de Morgenrood! Ik ben nog steeds blij dat ik deze soort nu eindelijk op de foto heb, net zoals de Rode Vuurvlinder en de Grote Vuurvlinder eerder dit jaar in de Eifel! Enkele soorten die ik altijd erg mooi gevonden heb, en in het echt zijn ze nog mooier!

De volgende die ik zie was een Erebia, wat zijn dit lastige vlinders om te determineren! Voor deze soort alleen al zou je een boek moeten hebben, zo zijn er 90 tot 100 soorten, en ze leven graag in koudere gebieden. Na wat speurwerk ga ik er vanuit dat het een Bos Erebia betreft, vooral ook omdat ik van deze vlinder de buitenkant had. En als we gaan kijken naar het gebied, was dit vooral ook nog wel bos gebied.  

Naast de Morgenrood, zat er tot mijn grote verbazing vandaag ook een Rode Vuurvlinder!

Deze was al sterk afgevlogen, maar wel leuk om te zien. En dan vliegt er een super klein blauwtje voorbij. Dit was niet te missen, dit was duidelijk een dwergblauwtje.

Tijdens het vlinderen hoor ik een schrapend geluid en een klap. Er was zo juist en moter uit de bocht gevlogen. Hij leek redelijk in rode te zijn, en ik kon dan ook niet echt medelijden hebben. Sommige denken dat het hier TT van Assen is, en scheuren veel te hard door de bochten!

Na wat tijd op bocht 22, besluiten we onze weg te vervolgen naar de volgende stop. En dat was weer bij het stuwmeer. Hier treffen we geen vlinders aan, dus genieten we vooral van de omgeving. Na een korte pauze hier, vervolgen we onze weg naar de top. Naar het weide veldje op een circa 2000m hoogte, en bij het winkeltje waar we allemaal nog eens terug naar binnen wilde.

Eenmaal aangekomen bij de top, hadden we dit keer wel geluk. Er vloog een Grote Erebia rond, dat was goed nieuws! De vorige keer hadden we hier niks, en vlinders op hoogte kunnen nieuwe soorten betekenen! Het was nu vooral ook extra goed opletten wat er rond vloog, ik wilde niks missen! meer vlinders op dat veldje kwamen we niet tegen, en gingen we dan ook al redelijk snel door naar de winkel op Bielerhöhe die op 2040m zit.

In de winkel neemt iedereen goed zijn tijd, terwijl ik snel pakte wat ik nog wilde kopen. Een prachtige rugzak ter herinnering aan mijn bezoek hier. Nu snel terug naar buiten!

Terwijl de rest nog druk bezig was in de winkel, zie ik aan de overkant van de weg vlinders vliegen. Ik besluit daarop die richting op te gaan, en laat dit ook even weten. Aan de overkant van de weg lag een veld, en ik dacht daar al vlinders te zien vliegen. Ik moest weten welke soorten!

Ik had geen spijt dat ik minder tijd genomen had in de winkel, en naar de overkant gelopen was! Hier vond ik een Gewoone Glanserebia! Een prachtige soort, die werkelijk alle kleuren van de regenboog krijgt in de zon! Ik nam me tijd, en belde mijn vader op wat ik voor me had zitten. Even kwam hij ook, maar hij had helaas minder geluk.

Na een lange poos stapte we terug in de auto. Dit keer reden we niet terug naar beneden, maar juist verder het gebied in. Er volgde een lange weg door de bergen heen, wat was het hier mooi! Niet veel later zien we een meer langs de weg liggen. We besluiten dan ook even te stoppen.

De eerste vlinders die ik zag, waren de vele erebia's op de weg. Dat was ook wel iets wat ons op viel, en dit was nog maar terwijl we aan het rijden waren! Eenmaal gestopt was het echt genieten! Het water was zo helder, dat je alle vissen kon zien zwemmen. En het landschap hier, was meer dan prachtig gewoon. Wat hadden we een uitzicht..

Ik snap die visser wel, wat leuker om te zien wanneer je beet hebt! En dan nog niet gesproken over het landschap waar je zin zit. Ik geniet dan ook volop van de vissen, en fotografeer ze vanuit het water. Ook maak ik landschap foto's hier, nog nooit zag ik eerder zon mooie landschaps foto!

Ook hier hadden we nieuwe soorten vlinders! Zo zat er een Zomer Erebia, en een Kleine Bergerebia! Sommige vlinders fotografeerde ik vanaf een afstand in vlucht, en zo zat er o.a. ook een parelmoer vlinder. Helaas niet te determineren, en dat kwam omdat je het veld niet op kon. En dat zijn dan ook dingen die je als vlinder liefhebber liever niet doet!

Ik besluit nog eens terug te lopen naar de vissen, en maak er nu ook een filmpje van. Ik ben erg onder de indruk dat je ze zo mooi kan bewonderen! Welke soort het betreft daar zijn de meningen onder de mannen over verdeelt. De ene denkt een regenboog forel, terwijl een andere denkt aan een meer forel enz. Nou laten we het simpel houden, het is een mooie forel! En ondanks ik van de vlinders ben, geniet ik enorm van de vissen hier!

Na een tijdje besluiten we verder te rijden, en rijden we opnieuw richting een Tolweg. Na wat navraag hoefde we gelukkig niet opnieuw te betalen, omdat we een dagkaart zouden hebben. Gelukkig maar, want ik ben enorm benieuwt geworden naar de rest van het gebied!

En dan rijden we door, en zie ik onderweg een bordje met hierop Zeinusjoch Kopsstausee te staan. We gaan die richting uit, en stoppen een eindje verder op bij een alpenweide aan onze rechterkant. Hier vliegt werkelijk van alles op, en we zien vele vlinders!

terwijl mijn dochter zich vermaakt in een berg meertje, en op zoek gaat naar mooie steentjes en mineralen. Kijk ik druk om me heen of ik nieuwe soorten vlinders zie, en dan met name geen erebia soorten. Natuurlijk pak ik deze wel mee! Maar ik hoop ook eens andere soorten te spotten. En dan word ik gewezen op grote witte vlinders, die over de Alpen Weide vliegen. Ik besluit mijn ogen er op te houden, en zo kwam er een dichter bij. Het bleek te gaan om een Kleine Apollovlinder, wat een schitterende waarneming!

En dan vliegt er een Veengeeltje langs, een soort uit de luzerne vlinders. Deze had ik eerder bij ons huisje al in Gaschurn, maar niet zo vers als deze nog was! Hoe dan ook, toch ook voor deze vakantie weer een nieuwe soort.

Dan besluit ik even mee te zoeken met me dochter naar mineralen. Het was er bloed heet, en het koude berg water zorgde voor wat verkoeling. Hier komt er een Kleine Bergerebia op me schoen zitten. Ik weet niet of dit een compliment is, maar schattig was het wel.

Tot slot tref ik hier ook nog een Groot geaderd Witje aan, een Blinde Bergerebia, en nog een spikkeldikkopje die ik nog verder moet determineren. En dan na een tijdje gaat we verder op weg naar een plekje waar we wat kunnen drinken en genieten van het prachtige uitzicht! We zijn aangekomen op Alpengasthof Zeinisjoch, 5 km verder op waar ik het eerste bordje aan trof langs de weg.

Ook hier treffen we weer een Spikkeldikkopje aan, en vloog de Morgenrood ook hier weer volop rond. Dat blijft vooral een prachtig om te zien met hun felle kleuren. Maar vooral uit uitzicht trekt hier mijn aandacht weg, en maak hiervan dan ook meerdere foto's.

Nog voor we een zit plekje gevonden hadden, kwamen we een draai automaat tegen. In plaats van ballen met speeltjes, zoals we die allemaal wel kennen. Zaten er in deze automaat hartjes, gemaakt van mineralen. Met 2 euro per draai, hebben ze hier dan ook flink verdient aan ons! En gingen we regelmatig terug voor nog meer hartjes voor het thuis front.

En dan na ons mooie uitzicht, en ons drankje besluiten we onze terug reis in te starten. We lopen terug richting de auto, waar ik onderweg nog een paar mooie foto's schier. Hier vliegt weer een nieuwe soort voorbij, het betreft een Gele/zuidelijke luzerne, niet te determineren op het oog helaas. Vanaf hier stappen we in, en gaan we langzaam aan terug naar het berg water. Het water waar je de vissen vooral goed kon zien.

Hier verblijven we kort, en treffen we een Koninginnenpage aan die vliegt over de weide langs het water. In zijn vlucht probeer ik hem te fotograferen. Hierna was het vooral nog wat landschap foto's maken vanuit de auto, en sluiten we onze vakantie af met deze prachtige dag!

Nooderlicht is terug!

De elfde van de elfde! Ook wel het gekkengetal.. nou dat was het! Twee zonnen uitbarstingen vonden plaats op deze dag. Een M uitbarsting me...